Luty 2023. 80 lat temu, 3 lutego 1943 r., w Stalingradzie skapitulowały resztki okrążonej 6 Armii generała Friedricha Paulusa. Moment ten jest uważany za przełomowy dla losów II wojny światowej. 480 lat temu, 19 lutego r., zmarł Mikołaj Kopernik, astronom, ekonomista, człowiek renesansu, twórca teorii heliocentrycznej. Narciarskiej w Czyżynach ukończył 100 lat jest od 1950 roku związany z Nową Hutą. Urodził się w 1918 roku, jeszcze pod zaborami, ale w tym roku Polska właśnie odzyskała niepodległość i co podkreślał sam Jubilat przyniósł swojej Ojczyźnie niepodległość. Na pewno przyczynił się do jej obrony i walki o suwerenność Polski. Gazeta Szamotulska w 1933 roku informowała również, że w mieście mieszka powstaniec z 1863 roku szewc Józef Krause (zmarł 28 stycznia 1933). Urodzony w Lulinie w 1845 roku, na wieść o wybuchu powstania wraz z czterema innymi towarzyszami wyruszył w kierunku granicy. Aresztowano ich jednak i odesłano do więzienia w Poznaniu. Zamieszczone tu zostały informacje o życiu i przykładzie świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego. Poniższy indeks został uporządkowany chronologicznie - wg dnia, w którym przypada dany obchód. Kolorem czerwonym oznaczono uroczystości, granatowym - święta, a pogrubieniem - wspomnienia obowiązkowe. Brak pogrubienia i Adam Stefan Sapieha. Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Ksiądz Adam Sapieha (najpóźniej 1911) biskupa Adama Sapiehy (1911) katedry wawelskiej. Otwarcie grobowca króla Zygmunta Augusta Grobach Królewskich na Wawelu – Adam Sapieha trzeci od lewej (1930) Pomnik kardynała Adama Stefana Sapiehy dłuta Augusta Zamoyskiego przy kościele Uroczystości z okazji urodzin gen. Zbigniewa Ścibora-Rylskiego, prezesa Związku Powstańców Warszawskich odbyły się w czwartek w stołecznym Muzeum Wojska Polskiego z udziałem licznych Auto refresh. WOKÓŁ NAS / O TYM SIĘ MÓWI. O tym się mówi. Uroczystości Zygmuntowskie. W tym roku przypada 1500. rocznica urodzin patrona Płocka. O tym się mówi. Płock. 26/04/2023 13:28. Tygodnik Płocki. W sobotę 18 maja 2018 roku prawie tysiąc uczniów z całej Polski przyjechało do Wadowic, by spotkać się i wspólnie świętować z okazji 98. rocznicy urodzin Św. Jana Pawła II. W uroczystościach udział wzięła Pani Halina Cimer, Małopolski Wicekurator Oświaty. Dzieci i młodzież ze szkół imienia Św. Jest to drugie najbardziej śmiertelne trzęsienie na świecie w 2023 roku i najtragiczniejsze w skutkach trzęsienie ziemi w Maroku od 1960 roku. Astronomia. 2040 – Dojdzie do tzw. wielkiej koniunkcji, w czasie której w gwiazdozbiorze Panny spotkają się: Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn i Księżyc. W najbliższych dniach przypada 178. rocznica urodzin „śląskiego Kopciuszka”. Wieczorem 29 kwietnia 1842 roku w Zaborzu-Porębie (koło Rudy) urodziła się Joasia Gryczik. W biskupickiej księdze lhlyShE. Kanada ma trochę wakacji z USA, ale ma też kilka wyjątkowych Podobnie jak w Stanach Zjednoczonych, Kanada oficjalnie uznaje kilka świąt chrześcijańskich, w tym Boże Narodzenie, Wielki Piątek i Wielkanoc. Kanada daje jednak swoim obywatelom jeszcze kilka dni wolnego na świętowanie. Na przykład poniedziałek po Wielkanocy to oficjalne święto, podobnie jak Boxing Day (Święto św. Szczepana) w dzień po Bożym Narodzeniu. Oto niektóre z wyjątkowo kanadyjskich świąt obchodzonych w większości Kanady. Święto Dziękczynienia w Kanadzie Podczas gdy Kanadyjczycy świętują Święto Dziękczynienia , święto powstaje z innego zestawu okoliczności i przypada na inną datę niż święta o tej samej nazwie w Stanach Zjednoczonych. Amerykanie wyznaczają spotkanie Pielgrzymów i rdzennych Amerykanów podczas uroczystości pożniwnych w Plymouth w trzeci czwartek listopada. Kanadyjczycy obchodzą jednak Święto Dziękczynienia w drugi poniedziałek października. Rozpoczęło się jednak jako święto obywatelskie w kwietniu 1872 roku, aby uczcić odzyskanie księcia Walii od poważnej choroby. Kiedyś obchodzono święto Święta Dziękczynienia w tym samym czasie co Dzień zawieszenia broni (Święto Dziękczynienia), a Święto Dziękczynienia stało się oficjalnym świętem narodowym w 1879 roku. Dzień Pamięci w Kanadzie Znany w USA jako Dzień Weteranów święto, które poprzednio nosiło nazwę "Dzień zawieszenia broni", oznacza datę i godzinę, kiedy armie zaprzestały walki z I wojną światową 11 listopada o godzinie 11 rano w 1918 roku (jedenasta godzina jedenastego dnia jedenastego miesiąca). Około 100 000 kanadyjskich żołnierzy zginęło podczas pierwszej i drugiej wojny światowej. Oficjalna uroczystość upamiętniająca odbywa się w National War Memorial w Ottawie. W Kanadzie Dzień Pamięci jest federalnym świętem ustawowym obserwowanym na prawie wszystkich terytoriach i prowincjach, z wyjątkiem Nowej Szkocji, Manitoby, Ontario i Quebecu. W wielu innych krajach na świecie ten dzień obserwuje się na poziomie krajowym. Dzień Wiktorii w Kanadzie Obchody urodzin królowej Wiktorii oznaczone są paradami i fajerwerkami na terenie całego kraju. Od 1845 roku obchodzony jest jako oficjalne święto i służy jako nieformalny początek lata w Kanadzie (podobnie jak w Stanach Zjednoczonych w Memorial Day). Podczas, gdy odbywało się to w dniu urodzin królowej Wiktorii 25 maja, obchodzono je w poniedziałek przed Amerykańskim Dniem Pamięci. Ponieważ jest to zawsze obserwowane w poniedziałek, weekend z okazji Dnia Wiktoria jest zwykle określany jako długi weekend majowy lub majowy. Jeśli planujesz odwiedzić Kanadę w dniu Wiktorii, przygotuj się na zatłoczone kurorty i atrakcje oraz ruch na jezdniach Dzień Kanady 1 lipca jest dniem, w którym kanadyjczycy świętują ratyfikację konstytucji tego kraju w 1867 roku. Podobnie jak święto amerykańskiego Dnia Niepodległości 4 lipca, dzień kanadyjski wyznacza datę, kiedy brytyjska ustawa o Ameryce Północnej oficjalnie dołączyła do Kanady, Nowego Brunszwiku i Nowej Szkocji w jednym kraju, panowanie Imperium Brytyjskiego. To nie są "urodziny" Kanady, jak się czasem nazywa, ale jest całkiem blisko. Dzień Kanady obchodzony jest paradami, fajerwerkami, koncertami i innymi wydarzeniami. Członek brytyjskiej rodziny królewskiej zwykle uczestniczy w uroczystościach w Ottawie. POZNAŃ-GŁUSZYNA: Sejm wybrał patronów roku 2023. Wśród siódemki wybitnych Polek i Polaków znalazł się Paweł Edmund Strzelecki (podróżnik, odkrywca i filantrop) urodzony w poznańskiej Głuszynie. Jego 225. rocznica urodzin była uroczyście obchodzona 20 lipca br. na tym osiedlu. Pod koniec lipca studnci wykonali drewniane instalacje. Paweł Edmund Strzelecki urodził się 1797, a zmarł w 1873 roku, został pochowany w Londynie. W 1997 roku jego prochy sprowadzono do Polski i złożono w Krypcie Zasłużonych Wielkopolan w podziemiach kościoła św. Wojciecha w Poznaniu. W latach 1834-1843 odbył naukową podróż dookoła kuli ziemskiej. Jest patronem Szkoły Podstawowej nr 53 w Poznaniu, jego imię nosi piękny park rekreacyjny znajdujący się przy ul. Głuszyna oraz pobliskie osiedle mieszkaniowe. W 1834 r. wypłynął on w podróż dookoła świata: w Ameryce Północnej prowadził badania przyrodnicze, odkrywając bogate złoża rud miedzi, prowadził także badania geologiczne i obserwacje meteorologiczne w Ameryce Południowej w Brazylii, Urugwaju i Chile oraz kontynuował badania na Hawajach i wyspach Polinezji, eksplorował obszary Australii, Nowej Zelandii i Tasmanii. Zbadał Wielkie Góry Wododziałowe, a najwyższy szczyt nazwał Górą Kościuszki. Odkrył ogromne pokłady węgla brunatnego, ropy naftowej i złota, węgla, miedzi i kwarcu. Opracował pierwszą tak dokładną mapę geologiczną Nowej Południowej Walii i Tasmanii. W tym roku, z okazji 225. urodzin podróżnika 20 lipca 2022 roku odbyły się uroczyste obchody organizowane przez Radę Osiedla Głuszyna oraz proboszcza miejscowej parafii Jan Ciesiółkę. W tym dniu została odprawiona msza św. w Kościele pw. Św. Jakuba Apostoła (Poznań ul. Głuszyna). Po mszy odbyło się posadzenie pamiątkowego dębu w Parku im. P. E. Strzeleckiego. Uroczyste zasadzenie dębu Gościem specjalnym był Wicekonsul Honorowy Irlandii w Poznaniu Krzysztof Schramm z małżonką. Uroczystości odbywały się pod patronatem medialnym portalu i gazety Wieści z Okolicy. Przy okazji uroczystości odbyło się jeszcze jedno wydarzenie organizowane przez międzynarodową grupę studentów pod kierownictwem Magdy Wypusz. 31 lipca ok. 100 metrów w kierunku Czapur od schroniska młodzieżowego powstał „Mood for Wood”, czyli międzynarodowy projekt, gdzie studenci projektują i wykonują instalacje drewniane dla mieszkańców. – Dostaliśmy w prezencie piękną drewnianą platformę widokową, z której będziemy mogli podziwiać przez cały rok naszą urokliwą okolicę, także rośliny i zwierzęta oraz zachody słońca. Na drewnianej instalacji zamieszczone są informację w języku polskim, angielskim i języku braille’a o historii Głuszyny, Pawle Edmundzie Strzeleckim, walorach przyrodniczych i krajobrazowych naszej pieknej Doliny Głuszynki – informuje Marzena Moryson-Patalas, przewodnicząca Zarządu Osiedla Głuszyna. Tymczasem w 2023 roku ma ukazać się książka ukazująca historię tego znanego podróżnika, pochodzącego z poznańskiej Głuszyny. to tytuł książki dla dzieci (6-12 lat), nad którą pracuje Łukasz Wierzbicki. Fot. Marzena Moryson URODZINY TYTUSA CHAŁUBIŃSKIEGO 29 grudnia przypada 197 rocznica urodzin patrona i dobroczyńcy Muzeum Tatrzańskiego Tytusa Chałubińskiego. Była to wielka postać, znana i poważana zarówno w Warszawie jak i w jego ukochanym Zakopanem i w całej Polsce. Tytus Aureliusz Chałubiński urodził się 29 grudnia 1820 roku w Radomiu w rodzinie Szymona Chałubińskiego – adwokata przy Trybunale Cywilnym Pierwszej Instancji Województwa Sandomierskiego w Radomiu i Teodozji z Wnorowskich. Lata swego dzieciństwa Tytus spędzał głównie w skromnym majątku rodzinnym w Chociwku nad rzeką Krzemionką. Gdy sytuacja materialna jeszcze na to pozwalała, początkowe nauki wraz ze swoim rodzeństwem pobierał w domu. Zmiany przyniosła śmierć ojca 4 października 1830 roku. Od 1833 roku do czasów studenckich uczył się w Gimnazjum Gubernialnym w Radomiu. Jesienią 1838 roku na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie zaczął studiować medycynę oraz – pod kierunkiem Stanisława Batysa Gorskiego – botanikę, która od tej pory stała się jego wielką pasją. Po likwidacji wileńskiej akademii w 1840 roku zdecydował się na niemieckojęzyczne studia w Dorpacie (dziś Tartu w Estonii). W Dorpacie uczył się głównie botaniki, już w 1842 roku uzyskał dyplom kandydata nauk przyrodniczych na podstawie rozprawy Historyczny przegląd mniemań o płciowości i sposobie zapładniania się u roślin. Następnie wznowił studia medyczne w Würzburgu, gdzie 1844, za pracę O moczu ze stanowiska fizjologicznego i patologicznego, uzyskał dyplom doktora medycyny, chirurgii i położnictwa. Po powrocie do kraju 1845 i zdaniu egzaminu weryfikacyjnego rozpoczął pracę w Szpitalu Ewangelickim w Warszawie, gdzie pod kierunkiem Ferdynanda Dworzaczka, doskonalił swoje umiejętności. W 1846 roku został członkiem Królewskiego Towarzystwa Botanicznego w Ratyzbonie. W 1848 wziął udział w powstaniu węgierskim, gdzie kierował ambulansem polowym. W Warszawie wiele czasu poświęcał na pracę wśród najbiedniejszych mieszkańców. Zdobył sobie uznanie zarówno wśród pacjentów jak i wśród kolegów lekarzy. Od 1855 był lekarzem naczelnym w Szpitalu Ewangelickim. Przez krótki okres pracował nieodpłatnie jako ordynator w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie. W 1859 jako profesor objął katedrę terapii szczegółowej i klinikę chorób wewnętrznych w Warszawskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej. Uczestniczył także w procesie tworzenia Szkoły Głównej Warszawskiej. W 1871 za odmowę prowadzenia wykładów w języku rosyjskim został zdymisjonowany przez władze carskie. W tym czasie bardzo wiele czasu poświęcał działalności społecznej. Był między innymi współzałożycielem i do 1886 roku pierwszym przewodniczącym Kasy im. Mianowskiego. W 1861 roku został powołany do Tymczasowej Rady Miasta, brał aktywny udział w reformie szkół średnich, gdzie domagał się odpowiedniego traktowania nauk przyrodniczych w procesie edukacji. W 1874 roku opublikował pracę Metoda wynajdywania wskazań lekarskich. Plan leczenia i jego wykonanie, a rok później Zimnica. Studium ze stanowiska praktycznego. W 1884 roku po doświadczeniach w Zakopanem napisał Leczenie w cholerze (1884). Chałubiński miał wiele różnorodnych zainteresowań: malarstwo, teatr, literatura, a szczególnie muzykę przy której najlepiej odpoczywał. Największą jego pasją były jednak zainteresowania na polu poznawania przyrody. Chałubiński kolekcjonował minerały, których zbiór liczył około 3 tysiące okazów, przeprowadzał we własnym domu doświadczenia chemiczne oraz zbierał tatrzańskie mchy i rośliny „jawnokwiatowe”. Tytus Chałubiński to jedna z „legendowych” postaci Zakopanego. Od 1852 roku zaczął odwiedzać Tatry. Początkowo nieregularnie, a od 1873 przyjeżdżał w Tatry corocznie. W 1879 roku rozpoczął budowę własnego domu w Zakopanem, a w 1887 roku zamieszkał tu na stałe. Był gorącym propagatorem i orędownikiem Tatr i Zakopanego oraz badań tatrzańskiej przyrody i kultury góralskiej. Wiele chodził po Tatrach, zarówno sam jak i organizując, czasami wielodniowe, wycieczki w góry. W trakcie tych wypraw wyznaczał czasami nowe drogi, w tym w 1880 roku na Lodowy Szczyt. Jego zainteresowania stały się jednym z czynników powodujących znaczny rozwój badań naukowych w Tatrach. W Zakopanem dał się poznać jako lekarz i społecznik w 1873 roku, gdy pomógł stłumić epidemię cholery na Podhalu. Czynił to wielkim nakładem swojego czasu i pieniędzy. Odkrył i rozpropagował zalety leczniczego Zakopanego oraz stał się pionierem klimatycznego leczenia gruźlicy płuc w Polsce. W 1873 roku przed wybuchem epidemii zdołał postawić na Gubałówce żelazny krzyż odlany w hucie w Kuźnicach. W 1884 roku znalazł się w gronie założycieli Towarzystwa Tatrzańskiego. Po zamieszkaniu w Zakopanem bardzo aktywnie włączył się w jego życie dbając o rozwój wsi i polepszenie życia jej mieszkańców. Między innymi z jego inicjatywy Zakopane uzyskało status stacji klimatycznej. Był wśród założycieli Szkoły Snycerskiej (późniejszej Szkoły Przemysłu Drzewnego), a także przyczynił się do powstania Szkoły Koronkarskiej. Założył także dla górali kasę pożyczkową i zabiegał o podniesienie poziomu rolnictwa. Miał swój wkład w budowę nowego kościoła Świętej Rodziny na Krupówkach, finansując projekt architektoniczny świątyni. Muzeum Tatrzańskie zawdzięcza swemu patronowi piękną kolekcję tatrzańskich mchów i roślin nasiennych oraz próbki tatrzańskich skał. Chałubiński żył całe życie zgodnie ze swoim wpisem na początku Księgi wizyt Muzeum Tatrzańskiego im Dra Tytusa Chałubińskiego z początków lipca 1889 roku: „Pracą i prawdą”. Tekst: Włodzimierz Cichocki